18 Şubat 2016 | Perşembe

Canım Kardeşim

Sinema

En sevdiğim film ve tek rakıyı yarıya getirmeden sarhoş olup hüngür hüngür ağladığım tek film. Defalarca seyredip aynı hissi sürekli yaşadığım en güzel yeşilçam öyküsü. Bu filmle ilgili bu kadar güzel, bu kadar yerinde yorum yapan arkadaşım. Saygılar.

* Bir 'televizyon' hikayesidir aslında Canım Kardeşim; lakin koyu bir yoksulluk, inadına çaresizlik, dibine kadar hüzün ve bolca gözyaşı vaad eder. Filmde kadın başrol oyuncusu yoktur, kimse kimseye aşık olmamaktadır, tamamen komedi oyuncularından oluşan bir kadroyla ağır bir dram filmi çekilmiştir. Ertem Eğilmez, filmin para kazandırmadığı gibi prodüktörünü de iflasın eşiğine getirdiğini belirtmesine rağmen 1973 yılında 5. Adana Altın Koza Film Festivalinde Erdoğan Engin'e En iyi görüntü yönetmeni, Ertem Eğilmez'e En iyi yönetmen, Cahit Oben'e ise En iyi müzik ödülü kazandırmıştır. Ayrıca film bu festivalde En iyi 2. film seçilmiştir....

Unutulmaz sahneler vardır filme dair tabi ki.. Mesela; 
Halit Akçatepe ile Tarık Akan'ın Almanya'ya işçi olarak gitmeye çalışan Kemal Sunal'a çiş satmaları...
Babanın ölmesi... 
Halit Akçatepe'nin annesini bir pavyonda orospu olarak görmesi...
Eşşeğin kasaba satılması...
Kahraman'ın kansere yakalanması...
Televizyon düşleri...
Metin Akpınar'ın kan ticareti yapması...
Kahraman'ın Tarık Akan ve Halit Akçatepe ile okuldan çıkarken öğretmen Adile Naşit'in arkalarından bakıp ağlaması...
Halit Akçatepe'nin Kahraman'ın ellerini öpmesi...


Müziği vardır, ki öyle böyle değil. Şaka gibi, dinlerken eli ayağı titrer insanın... Duyunca bu film akla gelir, biraz suratınız buruşur, üzülürsünüz içten içe...

Diyaloglar vardır, tokat gibi çarpar surata;.
-bana bak sana bir şey söyleyim mi?
+söyle 
-kimseye söylemek yok ama
+iyi ya söylemem
-yemin et bakim
+valla billa söylemem
-ben ölecekmişim
+ne var oğlum bunda yemin ettirecek
-hiiiç ama abimle halit abim duydun mu diye bağırdılar bana bende korkudan duymadım dedim
+sen sahiden ölünce bilyeler nolcak?
-ne biliyim ben
+bana versene
-iyi ya, ben ölünce abimden alırsın.
+hay yaşa ulan!
Ve elbette en vurucu sahne, son sahne... 
Yeşilçam'ın gelmiş geçmiş en dramatik anı, en geçmek bilmeyen zamanı, en vurucu finali, en dondurucu hali...
Boğazında bir şey düğümlenir ya hani, bu düğümlenmez, koy verirsin gözyaşlarına... 
Söversin anasına, avradına...
Ama önce kalırsın öyle yapayalnız, zaman durur, ekrana bakarsın boş...
Biter film, seninle aynı anda biter...
Yürek kaldırmaz çoğu zaman ama bir kez daha görürsen televizyonda yine kalkamazsın televizyon başından... Bile bile ölüme gitmek gibi, acı çekmekten zevk almak gibi, sonunu bile bile devam etmek gibi o son sahneye gidersin yine... Yine ağlarsın ve yine seyredersin tahmini 25 kere...
Neyse işte, unutmayın...
Canım Kardeşim tek izlenir, başkasıyla seyredilmez, ağlatır, utandırır, gözyaşlarını saklatır, bildiğin kanırtır...
''Tunç Bozacılar''

Yorumunuzu benimle paylaşın

En Yeniler

Shezofren Seçimler

Popüler

Shezofren Tasarımlar